دانشگاه محقق اردبیلی روان‌درمانی کودک و نوجوان 3060-6853 1 1 2022 12 22 The Effectiveness of Mindfulness –Based Intervention for Children on Psychological Well-Being and Self-Compassion in Children with Special Learning Disabilities اثربخشی ذهن آگاهی ویژه کودکان بر بهزیستی روانشناختی و شفقت نسبت به خود در کودکان دارای ناتوانی‏های یادگیری ویژه 19 6 2010 10.22098/rcap.2022.2010 FA آتوسا آخوندی کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه پیانور واحد نجف ‌آباد، نجف‌آباد، ایران Journal Article 2022 11 01 Objective: The aim of this study was to investigate the effectiveness of mindfulness -based intervention for children on psychological well-being and self-compassion in children with special learning disabilities. Methods: This experimental study was conducted with a pretest-posttest design with control group. The statistical population was all children with special learning disabilities in Esfahan city in year 2022. In first, 30 child were selected by available sampling method and then randomly divided into experimental and control groups (15 child in group experimental and 15 child in group control). For the children in the experimental group, the mindfulness -based intervention for children was implemented in 8 sessions; each session lasting 90 minutes, but the control group received no training and remained in the waiting list. The instruments used in this study include psychological well-being scale for children (PWB-c) of Opree and et al (2018) and self-compassion scale for children (SCS-C) of Sutton and et al (2018). Data analysis was performed using SPSS-24 software in two sections: descriptive (mean and standard deviation) and inferential (multivariate analysis of covariance). Results: Results of covariance analysis showed that indicated that mindfulness -based intervention for children, significantly improvement psychological well-being and self-compassion of children with special learning disabilities (P<0.05). Conclusion: It can be concluded that that mindfulness -based intervention for children can be used as an effective intervention in order to improvement the psychological well-being and self-compassion of children with special learning disabilities. Mindfulness -based intervention for children could be used as an intervention to increase children’s mental health and to decrease externalizing and internalizing disorders as it increases their mindfulness. هدف: هدف از انجام این پژوهش بررسی اثربخشی ذهنآگاهی ویژه کودکان بر بهزیستی روانشناختی و شفقت نسبت به خود در کودکان دارای ناتوانیهای یادگیری ویژه بود. روش‌ها: اﻳﻦ پژوهش از ﻧﻮع نیمه آزمایشی و با طرح پیش‌آزمون-ﭘﺲآزﻣﻮن و گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه کودکان دارای اختلال یادگیری ویژه شهر اصفهان در سال 1401 بود. ابتدا به روش نمونهگیری در دسترس 30 نفر انتخاب و سپس به شیوه تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند(15 نفر آزمایش و 15 نفر کنترل). گروه آزمایش تحت 8 جلسه 90 دقیقهای ذهنآگاهی ویژه کودکان قرار گرفت. در این مدت گروه کنترل در لیست انتظار باقی ماندند. از مقیاس بهزیستی روانشناختی برای کودکان(PWB-c) اوپری و همکاران(2018) و مقیاس شفقت خود برای کودکان(SCS-C) سوتون و همکاران(2018) به منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. تجزیه ‌و تحلیل اطلاعات به‌دست‌آمده از اجرای پرسشنامهها از طریق نرمافزار SPSS نسخه 24 در دو بخش توصیفی(میانگین و انحراف معیار) و استنباطی(تحلیل کوواریانس چندمتغیره) انجام پذیرفت. یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که اذهنآگاهی ویژه کودکان توانسته است بهزیستی روانشناختی و شفقت خود کودکان را به ‌طور معناداری بهبود بخشد(05/0>P). نتیجه‌گیری: میتوان نتیجهگیری کرد که ذهنآگاهی ویژه کودکان می‏تواند به عنوان مداخلهای مؤثر برای بهبود بهزیستی روانشناختی و شفقت خود کودکان دارای ناتوانی‏های یادگیری ویژه مورد استفاده قرار گیرند. بنابراین مداخله مبتنی بر ذهنآگاهی با افزایش مهارتهای ذهنآگاهانه کودک به بهبود سلامت روان، به ویژه کاهش اختلالات درونسازی و برونسازی در کودکان به عنوان ابزار مداخلهای مهم به روانشناسان کودک معرفی میشود.

https://rcap.uma.ac.ir/article_2010_6c4bed7e41df9218a8ff0e10341e9ff4.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان‌درمانی کودک و نوجوان 3060-6853 1 1 2022 12 22 The effectiveness of Internet-based cognitive-behavioral therapy on the symptoms of female children with symptoms of obsessive-compulsive disorder اثربخشی درمان شناختی – رفتاری مبتنی بر اینترنت بر علائم کودکان دختر دارای نشانه‌های اختلال وسواس فکری – عملی 31 20 2080 10.22098/rcap.2022.2080 FA محدثه پورخیابی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران موسی کافی استاد، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران عباس ابوالقاسمی استاد، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران Journal Article 2022 11 26 Objective: The purpose of this study was to investigate the effectiveness of Internet-based cognitive-behavioral therapy on the symptoms of female children with symptoms of obsessive-compulsive disorder. Methods: The current research was a semi-experimental design with a pre-test-post-test design with a control group. The sample of this research was 24 girls with symptoms of obsessive-compulsive disorder who were identified among 268 elementary school students in Rasht city in 1400 and after checking the entry criteria (age range 11-12 years, no other physical and mental illness, Voluntary consent, access to internet and personal computer) and after a short telephone diagnostic interview (average 15 minutes for each person), they were randomly placed in two groups of 12 people, experimental and control. The measurement tools of this research were the Yale-Brown Obsession Questionnaire (YBOCS) (as screening) and the Maudsley Obsession Questionnaire (MOCI) (as pre-test and post-test). In this research, the experimental group was subjected to Internet-based cognitive-behavioral intervention during 8 individual and weekly sessions for two months. Data analysis was done by running single and multiple covariance analysis tests in SPSS-24 software. Results: The results of the present study showed that this treatment method has significantly improved the symptoms of obsessive-compulsive disorder in this group of people (P<0.05). Conclusion: According to the results of this research, this treatment method can be used as a supplement or independently in the treatment of obsessive-compulsive disorder. هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان شناختی – رفتاری مبتنی بر اینترنت بر علائم کودکان دختر دارای نشانه‌های اختلال وسواس فکری – عملی بود. روش‌ها: روش پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. نمونه این پژوهش 24 کودک دختر دارای نشانه‌های اختلال وسواس فکری – عملی بود که از میان 268 دانش‌آموز مقطع ابتدایی مدارس شهر رشت در سال 1400 شناسایی شدند و پس از بررسی معیارهای ورود و انجام مصاحبة تشخیصی تلفنی کوتاه (میانگین 15 دقیقه برای هر فرد) به طور تصادفی در دو گروه 12 نفری آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار اندازه‌گیری این پژوهش، پرسش‌نامه وسواس ییل – براون (YBOCS) و پرسش‌نامه وسواس مادزلی (MOCI) بود. در این پژوهش، گروه آزمایش به مدت دو ماه طی 8 جلسه انفرادی و هفتگی تحت مداخله شناختی – رفتاری مبتنی بر اینترنت قرار گرفتند. تحلیل داده‌ها با اجرای آزمون‌های تحلیل کوواریانس یک و چند متغیری در نرم‌افزار SPSS -24 صورت گرفت. یافته‌ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که این روش درمانی به طور معناداری منجر به بهبود علائم اختلال وسواس فکری – عملی در این گروه از افراد گردیده است (p< 0/05). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این پژوهش می‌توان از این روش درمانی به عنوان مکمل و یا به طور مستقل در درمان اختلال وسواس فکری – عملی بهره برد.

https://rcap.uma.ac.ir/article_2080_9e3ac1d528069539c71b6d89dcdcc3b1.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان‌درمانی کودک و نوجوان 3060-6853 1 1 2022 12 22 The effect of parent training based on Adler-Dreikurs approach on controlling cognitive abilities in students with hyperactivity disorder in Zahedan city تاثیر آموزش والدین مبتنی بر رویکرد آدلر درایکورس بر کنترل توانمندی های شناختی در دانش آموزان مبتلا به اختلال بیش فعالی شهرستان زاهدان 42 32 2135 10.22098/rcap.2022.2135 FA نجمه حسین پور کارشناس ارشد روانشناسی آموزش وکودکان استثنائی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران فرهاد ملایی امجز دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران Journal Article 2023 02 16 Objective: The present study was to determine the effectiveness of parental education based on Adler Drivers approach on controlling cognitive abilities in students with ADHD in Zahedan. Methods: The present study was a quasi-experimental with a pretest-posttest design with a control group and a two-month follow-up period. The statistical population of the present study included all parents and female elementary school students with hyperactivity disorder studying in Zahedan city in the academic year 1399-1400. Thirty children with attention deficit hyperactivity disorder were selected by purposive sampling method and randomly assigned to experimental and control groups (15 children in each group). The parents of the experimental group were trained in the Adler-Driver approach for 10 sessions. Assessment tools included Attention Deficit Hyperactivity Disorder (TCQ) and Rescue Cognitive Ability Questionnaire (2013). The data were analyzed by repeated measures analysis of variance using SPSS 27 statistical software. Results: The results showed that parental education with Adler-Driver approach had a significant effect on the control of cognitive abilities (p <0.000) of children with attention deficit hyperactivity disorder. Conclusion: Based on the findings of the present study, it can be concluded that parenting education with Adler-Driver approach focusing on the principles of cognitive ability, can be used as an effective method to improve learning of children with attention deficit hyperactivity disorder. هدف: پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی آموزش والدین مبتنی بر رویکرد آدلر درایکورس بر کنترل توانمندی‌های شناختی در دانش آموزان مبتلابه اختلال بیش فعالی شهرستان زاهدان بود. روش‌ها: مطالعه حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه والدین و دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی با اختلال بیش فعالی مشغول به تحصیل شهرستان زاهدان در سال تحصیلی 1400-1399 بودند. افراد تعداد 30 نفر از کودکان مبتلابه اختلال نقص‌ توجه و بیش‌ فعالی با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و کنترل گمارده شدند (در هر گروه 15 والدکودک). والدین گروه آزمایش به مدت 10 جلسه تحت آموزش رویکرد آدلر- درایکورس قرار گرفتند. ابزارهای سنجش شامل پرسشنامه اختلال نقص توجه و بیش فعالی کانرز فرم والدین (TCQ)، پرسشنامه توانایی شناختی نجاتی (1392) بود. داده‌های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر با استفاده از نرم‌افزار آماری 27Spss تجزیه‌و‌تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که آموزش والدین با رویکرد آدلر- درایکورس بر کنترل توانمندی‌های شناختی (001/0p<) کودکان مبتلابه اختلال نقص‌ توجه و بیش‌ فعالی تأثیر معنادار داشته است. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های مطالعه حاضر، می‌توان چنین نتیجه گرفت که آموزش والدین با رویکرد آدلر- درایکورس با تمرکز بر اصول توانایی شناختی، می‌تواند به‌عنوان یک روش کارآمد جهت بهبود یادگیری کودکان مبتلابه اختلال نقص‌ توجه و بیش‌ فعالی مورداستفاده گیرد.

https://rcap.uma.ac.ir/article_2135_14e7d6446136b3f7398031ead01ac523.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان‌درمانی کودک و نوجوان 3060-6853 1 1 2022 12 22 The Effectiveness of Brain Executive Functions Training on Working Memory Students with Math Learning Disabilitie اثربخشی آموزش کارکردهای اجرایی مغز بر حافظه‌کاری دانش‌آموزان با اختلال‌یادگیری ریاضی 43 53 2081 10.22098/rcap.2022.2081 FA جمیله رنجبر کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، موسسه آموزش عالی پردیسان، فریدونکنار، ایران شعبانعلی باقریان دکتری روانشناسی تربیتی، استاد گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی پردیسان، فریدونکنار، ایران محمدجواد رنجبر دکتری تخصصی روانشناسی، مدیرگروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی پردیسان، فریدونکنار، ایران Journal Article 2022 11 09 Objective: The present study was conducted with the aim of investigating the effectiveness of executive functions on the working memory of students with math learning disorders. Methods: The method of this research was an experiment with a pre-test-post-test design with a control group. The statistical population included all elementary school students with math disorders who referred to the Center for Learning Difficulties in Noor city in the academic year of 2019-2019. 30 of these students were selected by available sampling and randomly assigned to two experimental and control groups, 15 each. In the implementation of this research, the working memory capacity test of Damine Carpenter (1980) was used for the pre-test and post-test, and the training program of executive functions (Sahibin et al., 2019) was used for 8 sessions of 60 minutes and twice a week for the participants. The experimental group was implemented as a group. If the control group did not receive any intervention. Data were analyzed using multivariate analysis of covariance. Results: The results showed that the training of the executive functions of the brain significantly increased the working memory of the students in the experimental group compared to the control group (p<0.001). Conclusion: From the present study, it can be concluded that the training of the executive functions of the brain is effective on the working memory of students with math learning disorders and has improved it. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش کارکردهای اجرایی مغز بر حافظه کاری دانش آموزان با اختلال یادگیری ریاضی انجام شد . روش‌ها: روش این پژوهش، آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مقطع ابتدایی مبتلا به اختلال ریاضی مراجعه کننده به مرکز مشکلات یادگیری کوشش شهرستان نور در سال تحصیلی1400 - 1399 بود. 30 نفر از این دانش آموزان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر کدام 15 نفر تخصیص یافتند. در اجرای این پژوهش از آزمون سنجش ظرفیت حافظه کاری دانیمن کارپنتر(1980) برای پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد و برنامه آموزشی کارکردهای اجرایی( صاحبان و همکاران، 1389) به مدت 8 جلسه 60 دقیقه ای و دو بار در هفته برای شرکت کنندگان گروه آزمایش به صورت گروهی اجرا شد. در صورتی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. داده ها با استفاده تحلیل کوواریانس چند متغیری تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که آموزش کارکردهای اجرایی مغز باعث افزایش معنادار حافظه کاری دانش آموزان در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (p<0.001 ). نتیجه‌گیری: با توجه به یافته های به دست آمده از مطالعه حاضر می توان نتیجه گیری کرد که آموزش کارکردهای اجرایی می تواند به عنوان یک روش مداخله ای در بهبود حافظه کاری دانش آموزان با اختلال یادگیری ریاضی استفاده شود.

https://rcap.uma.ac.ir/article_2081_bc370087bcb258cbaf1faf2e817969e0.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان‌درمانی کودک و نوجوان 3060-6853 1 1 2022 12 22 The Effectiveness of Training Facial Emotion Patterns on Reducing Temper in Children with Disruptive Mood Dysregulation Disorder اثربخشی آموزش الگوهای هیجانی چهره بر کاهش خشم کودکان با اختلال بی‌نظمی خلق اخلالگر 54 64 2146 10.22098/rcap.2022.2146 FA فاطمه غلامی دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، ایران محمدتقی یازرلو دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، ایران سروش اسمعیلی کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی ارومیه، ایران مهدی رضا سرافراز استادیار بخش روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، ایران Journal Article 2022 11 09 Objective: Disruptive mood dysregulation disorders include persistent instability and recurrent periods of uncontrolled temper that have recently been diagnosed in children and adolescents. Because these people have major problems labeling facial expressions and interpreting vague cues, various trainings on emotional cognitive cues can be effective in reducing their irritability and temper. Methods: The present study was an experimental study and its population consists of boys with disruptive mood dysregulation disorder between 6-12 years old. The number of samples in the training group includes 8 boys with mood disorders referred to psychotherapy clinics in Shiraz and was selected by purposed sampling method. Then according to parental consent to participate in training they were divided into two groups (4 boys in the experimental group and 4 boys in the control group). The instruments included the Children's Temper Questionnaire (Nelson et al, 2000), which was used as a pretest and posttest. Finally, the experimental group received 8 training sessions (two sessions per week and about 45 minutes per session). The data analyzed by independent groups t-test. Results: Training the emotional face patterns has reduced the level of temper in children with disruptive mood dysregulation disorders (P>0/01). Conclusion: Teaching emotional face patterns can be used as an intervention method in reducing the temper of boys with disorder of mood disorders. هدف: اختلال بی نظمی خلق اخلالگر شامل بی ثباتی مداوم و دوره های مکرر خشم کنترل نشده است که در اخیرا در کودکان و نوجوانان تشخیص داده می شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش الگوهای هیجانی چهره بر کاهش خشم کودکان با اختلال بی نظمی خلق اخلالگر بود. روش‌ها: پژوهش از نوع آزمایشی نیمه تجربی بود و جامعه آماری آن را پسران 6-12 ساله با اختلال بدتنظیمی خلق اخلالگر تشکیل دادند. نمونه ها شامل 8 پسر (4 نفر گروه آموزش و 4 نفر گروه کنترل) با اختلال بدتنظیمی خلق اخلالگر بود که به کلینیک های رواندرمانی شهر شیراز مراجعه می کردند. نمونه ها با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و سپس با توجه به رضایت والدین برای شرکت در جلسات آموزش در دو گروه آموزش و کنترل قرار گرفتند و قبل و بعد از آموزش پرسشنامه خشم کودکان (نلسون و همکاران، 2000) بر روی آن‌ها اجرا گردید. سپس داده‌ها به وسیله آمار توصیفی و با روش تحلیل واریانس یک طرفه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: بین نمرات پس آزمون دو گروه بعد از انجام مداخله تفاوت معنی داری با پیش آزمون وجود دارد (001/0p<) و آموزش الگوهای چهره های هیجانی، نمرات خشم کودکان با اختلال بی نظمی خلق اخلالگر را به طور معنی داری کاهش داده است. نتیجه‌گیری: آموزش الگوهای چهره های هیجانی می تواند به عنوان یک روش مداخله ای در کاهش میزان خشم کودکان پسر با اختلال بی نظمی خلق اخلالگر اثرگذار باشد.

https://rcap.uma.ac.ir/article_2146_9a9478d04a372e9bdf34b559a78b550a.pdf

دانشگاه محقق اردبیلی روان‌درمانی کودک و نوجوان 3060-6853 1 1 2022 12 22 The role discriminate aggression, difficulty in emotion regulation and distress tolerance male students on vandalism behaviors نقش ممیزی پرخاشگری، دشواری در تنظیم هیجان و تحمل پریشانی پسران بر رفتارهای وندالیستی 65 76 2020 10.22098/rcap.2022.2020 FA سعید ویسی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران احسان شیرپور کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران صدف ایمانی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران یاسر شیرپور دانش آموخته دانشگاه پیام نور، واحد کوهدشت، کوهدشت، ایران Journal Article 2022 11 01 Objective: The present study aims to done investigate role discriminate aggression, difficulty in emotion regulation and distress tolerance male students on vandalism behaviors. The study was a causal-comparative research. Methods: The statistical population consists of all the male students of high school Arak city in year academic 2021-2022. For that 30 male students with vandalism behaviors and 30 male students without vandalism behaviors were picked through subjective sampling and aggression questionnaire of Buss and Perry (1992), difficulties in emotion regulation scale of Gratz and Roemer (2004) and distress tolerance scale Simons and Gaher (2005) were administered to them. Data were analyzed by SPSS-24 software, using discriminant analysis method. The obtained data were analyzed by the discriminant analysis method. Results: The results of the discriminant analysis showed that variable aggression, difficulty in emotion regulation and distress tolerance male students can help to prediction vandalism behaviors. The function discriminant analysis assigned 88/3 percent of the male students with and without of vandalism behaviors. Conclusion: The findings clarified the importance of aggression, difficulty in emotion regulation and distress tolerance in distinguishing male students with and without vandalism behaviors; hence these factors can be used in prevention of vandalism behaviors by management. هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش ممیزی پرخاشگری، دشواری در تنظیم هیجان و تحمل پریشانی پسران بر رفتارهای وندالیستی بود. روش‌ها: این پژوهش از نوع علی-مقایسهای بود. جامعۀ مورد بررسی دانشآموزان دوره متوسطه شهر اراک در سال تحصیلی 1402-1401 بودند. به این منظور تعداد 30 دانشآموز پسر با رفتارهای وندالیستی و 30 نفر بدون رفتارهای وندالیستی به شیوۀ هدفمند انتخاب شدند و به پرسشنامه پرخاشگری باس و پری(1992)، دشواری در تنظیم هیجان گراتز و رومر(2004) و تحمل پریشانی سیمونز و گاهر(2005) پاسخ دادند. دادههای پژوهش به کمک نرم افزار آماری SPSS نسخه 24 و با استفاده از روش تابع تشخیص(ممیزی) تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل ممیزی نشان داد که با کمک پرخاشگری، دشواری در تنظیم هیجان و تحمل پریشانی می‏توان رفتارهای وندالیستی پسران را پیشبینی کرد. تحلیل ممیزی توانست با 3/88 درصد پیش بینی صحیح پسران را به دو گروه با و بدون رفتارهای وندالیستی طبقه‏بندی نماید. نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان‌دهندۀ اهمیت پرخاشگری، دشواری در تنظیم هیجان و تحمل پریشانی در امکان تمایزگذاری بین پسران با و بدون رفتارهای وندالیستی بوده و لذا می‌توان از این متغیرها در بحث پیشگیری از رفتارهای وندالیستی توسط مدیران مدارس استفاده کرد.

https://rcap.uma.ac.ir/article_2020_b62ea22656d6c79cae157f65fe17899e.pdf